• Blockquote

    Mauris eu wisi. Ut ante ui, aliquet neccon non, accumsan sit amet, lectus. Mauris et mauris duis sed assa id mauris.

  • Duis non justo nec auge

    Mauris eu wisi. Ut ante ui, aliquet neccon non, accumsan sit amet, lectus. Mauris et mauris duis sed assa id mauris.

  • Vicaris Vacanti Vestibulum

    Mauris eu wisi. Ut ante ui, aliquet neccon non, accumsan sit amet, lectus. Mauris et mauris duis sed assa id mauris.

  • Vicaris Vacanti Vestibulum

    Mauris eu wisi. Ut ante ui, aliquet neccon non, accumsan sit amet, lectus. Mauris et mauris duis sed assa id mauris.

  • Vicaris Vacanti Vestibulum

    Mauris eu wisi. Ut ante ui, aliquet neccon non, accumsan sit amet, lectus. Mauris et mauris duis sed assa id mauris.

Y SOLO SE ME OCURRE AMARLOS

10 de abril de 2008

No se emocionen no voy a hablar de él, si él, el niño que me trae media loquita, que me hace pensar una que otra vez en lo qué sería mi vida si estuviera a mi lado, pero bueno ya lo dije, no les voy a hablar en esta ocasión de él.

Los ganadores de este puesto y no sólo en mi blog, si no de mi vida, corazón y pensamiento son: mi amada familia, conformada, por mi papí el panzoncito (Moisés), mi ma hermosa, adorada y encantadora mamibertha (Rebeca) y la más peke de la familia pero no por eso menos importante mi querida flakita (Anahí).
Adoración total, perfección diría que aún no la tenemos, pero creo que vamos en busca de ella, amor, si, y mucho,  quizá el necesario para que día con día sea derramada una lágrima por la ausencia de ese elemento fundamental,  (yo) (ellos),  nos necesitamos y el cuadro no está completo más.
Un día se me ocurrió dejar ese nidito de amor, ese lecho de paz, una cuevita de sonrisas, amarguras, incomprensión, risas, juegos, qué se yo, y anhelo en día cuando pueda regresar agregarme nuevamente y ser parte de lo que un día fue una familia de 4, ahora son tres  y una de vacaciones, ja, si de cuatro meses y que regresa y sólo esta mientras descansa de esas vacaciones de 4 meses que se echa en un lugar extranjero, lleno de ideas raras y diferentes a las que había estado acostumbrada a vivir, pero eso es otra historia.
Se que cuando ese momento se llegue, encontraré mi casa abierta de par en par, y encontraré esa familia que un día abandoné, pero que solo en presencia, por que el día entero están en mi pensamiento.
 
encontraré a esa señora que ya pareciera que la edad la come día a día, pareciera que su cabello ha sido cambiado por otro color al original, y que esa piel ya no es la misma que me acariciaba mientras tenía frío o miedo en una de esas noches de terror, pareciera que a habido un pequeño cambio, pero sólo en lo físico,  bueno creo qe no, su amor por mi quizá a aumentado, o será que era tan pequeña que no lo comprendía, era tan inmadura que no lograba entender las charlas largas de casi dos horas a una persona que yo no podía ver, pero que según ella, si lo podíamos sentir, cómo comprender todo eso que me ha dicho, lo que me a enseñado a enfrentar, o que me decía como enfrentarme a esos niños que no me querían, como sobrellevar todos mis trauma, como enfrentar simplemente la vida.
encontraré también a ese señor que pareciera que está viviendo y tratando de sobreponerse a un dolor que aún no comprendo, que lo come por dentro y lo deja feo por fuera, a ese señor que se sacrifica desde hace mucho tiempo por alguién que quizá ni valga la pena, que quizá llegue a fracasar sin darse cuenta, pero eso a él no le imprta, continua con esa confianza ciega en laguién que promete ser la mejor ante todo  y que le cuesta cumplir, ese señor que trata de salir adelante de todo y de todos y que me a enseñado como enfrentar la vida sin preguntarme el por qué suceden esas cosas, si, ahí estará también, quizá con algunos kilos menos...
y por supuesto que también ahí estará esa niña, delgada, inofensiva y que pareciera ser ingenua, en busca de eso que perdió y que aún no sabe qué es , pero que está segura de que algo perdió, si, esa niña, que en los últimos años se a transformado en otra, mujer, hermosa y de carácter duro que jugaba conmigo a la casita o al banco o a  ver quién podía dar más besos a ese panzoncito de bigote y abdomen sexy, ella, mi hermana que un día fue una desconocida, pero que ahora comienza a encontrarme y a aceptarme.
sé que los encontraré, tal y como los dejé, solo hay algo que me queda duda.
¿será que regresará la misma que dejaron ir?

¿es verdad qE te amo?

7 de abril de 2008
amo lo que veo y lo que ocultas 
amo lo que muestras o insinuas 
amo lo que eres o imagino 
te amo en lo ajeno y lo que es mio 
amo lo que entregas, lo que escondes 
amo tus preguntas, tus respuestas 
yo amo tus dudas y certezas 
te amo en lo simple y lo complejo
y amo lo que dices, lo que cayas 
amo tus recuerdos, tus olvidos 
amo tus olores, tus fragancias 
te amo en el beso y la distancia 
y amo lo que amas, yo te amo 
te amo por amor sin doble filo 
te amo y si pudiera no amarte, se que te amaria aun lo mismo 
y amo lo que amas, yo te amo 
te amo por amor a dar lo mio 
te amo con orgullo de quererte porque para amarte yo he nacido 
mo lo que seas y lo que puedas 
amo lo que afirmas, lo que niegas 
amo lo que dices, lo que piensas 
te amo en lo que mides y lo que pesas 
y amo lo que atrapas, lo que dejas 
amo tu alegria y tus tristezas 
te amo en la carne y en el alma 
te amo en tus crisis y en tus calmas 
amo lo que pides y regalas 
amo tus caricias, tus ofensas 
amo tus instantes y lo eterno 
te amo en tu cielo y en tu infierno 
y amo lo que amas yo te amo 
te amo por amor sin doble filo 
te amo y si pudiera no amarte se que te amaria aun lo mismo 
y amo lo que amas yo te amo 
te amo por amor a dar lo mio 
te amo con orgullo de quererte porque para amarte yo he nacido

...

25 de marzo de 2008
o


this song.... ohhhh qe cosas no??

¿Miedo?

15 de marzo de 2008

esta semana he sido atiborrada sobre este tema, y es que la verdad no me gusta hablar mucho de eso, por que soy muy miedosa, a todo, a los temblores, al futuro, a los chicos guapos, y mi más grande miedo a la muerte, un horror.
En cuánto al miedo al futuro, creo qe hasta cierto punto es muy normal, enfrentarse a algo nuevo deja cierta incertidumbre, el pensar que va a pasar mañana o si el chico del comedor te hablará y surgirá algo más que amistad te invita a tener miedo, pero de miedos vivimos y de miedos moriremos también, sólo es cuestión de canalizarlos y sacarles provecho.
Cuando era pequeña y había algo que me aterraban eran los temblores y hasta la fecha, recuerdo a mi mami a mi lado, abrazandome y secando mis lágrimas, ahora ya no está conmigo, pero cada vez qe tengo miedo, recuerdo que así como ella estaba a mi lado en esos momentos de miedo, siempre hay personas que están para que superes ese miedo.

AMistades


soy feliz por que se qe hay gente que me ama y siempre estará conmigo para lo qe necesite, dicen qe las amistades vienen y van, pero las qe yo tengo vinieron y se van a qedar conmigo.

Ñaña: no se que haría sin ti.
mer: tampoco se qe haría sin ti


las amo y podría escribir toda una página spbre ustedes, pero pa qe cansarme, si ya lo saben.

gracias x todo lo qe me han dado

NORMAL

24 de febrero de 2008




sabes qe MeR? está será nuestra canción.

...


a veces es tan dificil dejar a trás ese pasado, olvidarse de él, ¿cómo olvidarme de ese pasado si el futuro me lo recuerda?, eso de que perdona y olvida, no es nada fácil y no tiene loógica para mí, si quedan cicatrices, puedes perdonar, pero las heridas dejan marcas que con ningún ungüento salen. Cicatrices que quedan en el alma y muy pocas veces sale, pero qué puedo hacer en esos casos, qué comprar, en qué pensar, si quedan tantas cosas por sanar.
En este instante lo único que importa es que yo este bien...